مشخصات مصرف کننده
جمعیت مصر در ژوئیه 2018 بیش از 99 میلیون نفر بوده و با نرخ 2.38٪ در حال رشد است. 42.7٪ از جمعیت در شهرها زندگی می کنند و میزان شهرنشینی سالانه 86/1٪ است.

بیشتر کشور بیابان است ، بنابراین حدود 95٪ از جمعیت در یک نوار باریک از زمین حاصلخیز در کنار رود نیل متمرکز شده اند ، که تنها حدود 5٪ از مساحت مصر را نشان می دهد. رشد سریع جمعیت مصر - 46٪ بین 1994 و 2014 - بر منابع طبیعی محدود ، مشاغل ، مسکن ، بهداشت ، آموزش و مراقبت های بهداشتی تأکید می کند.

سن متوسط ​​9/23 سال است؛ 33.38 درصد از جمعیت زیر 14 سال ، 65/18 درصد از جمعیت بین 15 تا 24 سال ، 37.71 درصد از جمعیت بین 35 تا 54 سال و 5.99 درصد از جمعیت بین 55 تا 64 سال و 4.28 درصد است. جمعیت 65 سال یا بالاتر است. در هر زن 1.05 مرد وجود دارد. متوسط ​​خانوار متوسط ​​4.6 نفر است؛ 6٪ از خانوارها فقط یک نفر را به خود اختصاص می دهند ، 30٪ از خانوارها 2 یا 3 نفر را تشکیل می دهند و 43٪ خانوارها 4 یا 5 نفر را تشکیل می دهند و 2٪ از خانوارها 6 نفر یا بیشتر را تشکیل می دهند.

زنان نسبت به مردان (26٪ در مقابل 79٪) و سواد كمتر (65٪ سواد براي زنان در مقابل 82٪ از مردان) مشاركت معنادار كمتري در نيروي كار دارند. 80.8٪ از جمعیت 15 سال به بالا می توانند بخوانند و بنویسند. (سال 2017). 25.8٪ از نیروی کار در بخش کشاورزی ، 1/25٪ در صنعت و 49٪ ، 1٪ در خدمات (2015). نرخ بیکاری در سال 2017 12 ، 0/2٪ بود. 27.8٪ از جمعیت زیر خط فقر زندگی می کنند (برآورد 2016).

تحصیلات برای 9 سال تحصیلی بین سنین 4 تا 14 سال اجباری است. علاوه بر این ، کلیه مقاطع تحصیلی در هر مدرسه دولتی اداره می شود. براساس اعلام بانک جهانی ، در دستیابی به تحصیلات ثروتمندان و فقرا تفاوت های زیادی وجود دارد ، که به عنوان "شکاف ثروت" نیز شناخته می شود. مصر دارای یک سیستم آموزش عالی بسیار گسترده است. حدود 30٪ از تمام مصریان در گروه سنی مربوطه به دانشگاه می روند. با این حال ، فقط نیمی از آنها فارغ التحصیل هستند. بسیاری از مدارس زیرساخت ضعیف دارند و حدود 1 در 5 ساختمان مدرسه برای استفاده مناسب نیستند ، فاقد امکانات و تجهیزات فاضلاب هستند. براساس نتایج TIMMS 2015 و PIRLS 2016 ، بیش از نیمی از دانش آموزان در مصر حتی معیار کم در ارزیابی یادگیری بین المللی را ندارند.
قدرت خرید
سرانه تولید ناخالص داخلی مصر آخرین بار در سال 2017 با 2785.37 دلار آمریکا ثبت شد. تولید ناخالص داخلی سرانه مصر معادل 22 درصد از میانگین جهان است. تولید ناخالص داخلی سرانه در مصر از سال 1960 تا 2017 به طور متوسط ​​1542.04 USD بوده و در سال 2017 به 27737.37 دلار در سال 2017 رسیده است. درآمد متوسط ​​6000 EGP در هر ماه است. درآمد یکبار مصرف سرانه در مصر در سال 2014 به 22.883 EGP رسیده است. شاخص جینی مصر 31.8 (2015) ، رتبه 124 در سراسر جهان است. فهرست جهانی شکاف جنسیتی سال 2015 ، که اختلافات بین زن و مرد را در سراسر کشورها اندازه می گیرد ، مصر را در رتبه 136 از 145 کشور جهان قرار می دهد. هزینه مصرف کننده در مصر در سه ماهه دوم سال 2018 از 896 میلیارد EGP در سه ماهه دوم سال 2018 به 880 میلیارد EGP کاهش یافته است. سه ماهه سوم سال 2017 و رکورد کم 63 میلیارد EGP در سه ماهه دوم سال 2002.

پس از آنکه بانک مرکزی در نوامبر 2016 آن را در تلاش برای تأمین وام 12 میلیارد دلاری صندوق بین المللی پول برای تقویت رشد اقتصادی پس از سالها آشفتگی ، صعود کرد ، قیمت ها به رکورد اوج رسیدند و پوند مصر نیمی از ارزش خود را از دست داد. با پوندی در حدود 17.7 دلار به دلار آمریكا ، از 8/8 برابر قبل ، اینكه مصری ها مجبور باشند عادتهای هزینه خود را اصلاح كنند تا درآمدها و پس اندازهای خود را به نصف كاهش دهند.

رفتار مصرف کننده
رفتار مصرف کننده مصر با تغییر کشور در رکود اقتصادی طولانی مدت همراه با کاهش ارزش ارز ، بسیار تغییر کرده است. مصرف کنندگان مصری خرید لباس را کاهش داده اند ، سرگرمی های خارج از خانه را کاهش داده اند و سعی در صرفه جویی در مصرف گاز و برق دارند. قیمت ، که به طور سنتی عامل مهمی در تصمیمات خرید بود ، اکنون بر سایر معیارها اولویت دارد. به همین ترتیب ، کالاهای لوکس و مارک های موجود در سوپر مارکت ها با فروش کمتری انجام می شوند. اکنون 71٪ مصری ها می گویند که دنبال تبلیغات هستند در حالی که 35٪ از آنها با خرید کمتر و 17٪ تعداد خرید مواد غذایی خود را کاهش داده اند (Nielsen Survey 2017). مصرف کنندگان همچنین تمایل دارند که محصولات محلی بیشتری مصرف کنند ، زیرا نسبت به محصولات وارداتی گران تر هستند.

مصرف کنندگان با چالش های مالی متعددی روبرو هستند ، از جمله ارز کاهش ارزش ، تورم بالا و افزایش قیمت مواد غذایی ، که به طور قابل توجهی اعتماد به نفس مصرف کننده و به نوبه خود هزینه های خانواده را تحت تأثیر قرار داده است. با این حال ، در حالی که بیشتر آنها با رژیم خرید محدودتر تطبیق می کنند ، خانواده های مرفه همچنان هزینه خود را ادامه می دهند. خرید آنلاین از نظر ضریب نفوذ اینترنتی مختل شده است ، اما پیش بینی می شود به زودی تغییر کند. مصریان جوان در حال افزایش تقاضا در طیف گسترده ای از بخش های مصرف کننده هستند.

علیرغم داشتن مصر بیشترین تعداد کاربران اینترنت در منطقه MENA ، تجارت الکترونیکی در مقایسه با بسیاری از کشورهای عربی عقب مانده است. تنها 8٪ از کاربران اینترنت اعلام کرده اند که معاملات آنلاین انجام می دهند. در حالی که بازار تجارت الکترونیک مصر هنوز در مراحل ابتدایی خود است ، بسیاری از مشاغل مصری هنوز برای ایجاد تعامل با مصرف کنندگان هنوز یک هویت آنلاین برقرار نکردند. توسعه بازار تجارت الکترونیک مصر وابسته به ادامه ظهور آنلاین محصولات و خدمات جدید است که کالاهای مورد نیاز مصرف کنندگان مصر را به کالاهای مورد نیاز آنها نزدیکتر می کند.

برنامه های خدماتی طی سالهای گذشته در مصر رو به رشد بوده است - به ویژه در بین نسل جوان. به عنوان مثال ، مصر بزرگترین بازار در خاورمیانه برای Uber است. علاوه بر این ، مصر برای تهیه و تحویل مواد غذایی و سایر کالاهای خانگی به یکی از بزرگترین بازارهای آنلاین سوپر مارکت در منطقه تبدیل شده است.

مشخصات مصرف کننده
تونس 11.5 میلیون نفر جمعیت دارد که با نرخ 0.95٪ رشد می کند. سن متوسط ​​تونس 32 سال است. 25.25٪ از جمعیت بین صفر تا 14 سال ، 13.53٪ از جمعیت بین 15 تا 24 سال ، 43.25٪ از جمعیت بین 25 تا 54 سال سن دارند ، 9.75٪ از جمعیت بین 55 تا 64 سال سن دارند. ، 8.22٪ از جمعیت 65 سال به بالا دارند. 68.9٪ از کل جمعیت در مناطق شهری زندگی می کنند ، میزان شهرنشینی سالانه 1.53٪ است. اکثریت قریب به اتفاق جمعیت در نیمه شمالی کشور واقع شده است. جنوب تا حد زیادی زیرپوشش باقی مانده است. تونس ، پایتخت ، 2.291 میلیون نفر را در خود جای داده است. متوسط ​​خانوار چهار نفر است.

در تونس ، میزان ثبت نام ناخالص در آموزش ابتدایی برای دختران و پسران 110 درصد 110 درصد است. این میزان در مقطع راهنمایی پایین به 116٪ افزایش می یابد و نرخ انتقال دانش آموزان به دبیرستان 93٪ است. در تونس میزان ثبت نام خالص اولیه 99٪ و میزان تکمیل اولیه 102٪ است.

81.8٪ از جمعیت بالای 15 سال می توانند بخوانند و بنویسند. 81.8٪ از مردان و 74.2٪ از زنان. توزیع ناعادلانه جغرافیایی مدارس و دانشگاه ها بزرگترین و دشوارترین مانع برای مدرن سازی سیستم و بالا بردن کیفیت آموزش تونس است. زیرساخت های مناطق حاشیه ای ناکافی یا وضعیت بدی دارند. 8/14٪ از مردم در كشاورزي مشغول به كار هستند ، 2/33٪ در صنعت و 7/51٪ در خدمات مشغول به كار هستند.
قدرت خرید
15.5٪ (2010 تخمین زده می شود) زیر خط فقر زندگی می کنند ، نرخ بیکاری 15.5٪ و نمرات تونس در شاخص جینی 40 در رتبه 68 در سراسر جهان قرار دارد. تولید ناخالص داخلی - سرانه (PPP) 11900 دلار (برآورد 2017) است. پیش بینی می شود که نرخ تورم در پایان سال 2019 به کمتر از 7 درصد کاهش یابد ، یعنی بین 6.8 تا 6.9 درصد و این بعد از افزایش نرخ بهره کلیدی توسط 100 پایه پایه (بانک مرکزی تونس). این اقدام با هدف حفظ قدرت خرید انجام می شود. شخصی که در تونس کار می کند به طور معمول در هر ماه 2،484 TND درآمد دارد. اعتصاب عمومی در زمستان گذشته برای اعتراض به دستمزد پایین در بخش دولتی برگزار شد. آخرین ارزش برای مصرف نهایی مصرف سرانه خانوار (ثابت 2010 دلار) در تونس نسبت به سال 2013 3،194.44 بود. در طول 48 سال گذشته ، ارزش این شاخص بین 3،194.44 دلار در سال 2013 و 474.54 دلار در سال 1968 در نوسان بود.

برابری جنسیتی در خاورمیانه و شمال آفریقا در تونس در بهترین حالت است و این کشور در حال حاضر در 117 کشور از 144 کشور جهان که توسط آخرین شاخص جهانی شکاف جنسیتی مورد بررسی قرار گرفته است در رده بندی قرار دارد. با این وجود ، پس از ده سال پیشرفت ، شکاف جنسیتی برای اولین بار تقریباً در یک دهه گسترش می یابد و براساس آخرین گزارش مربوط به جنسیت ، شکاف بین زن و مرد در زمینه های بهداشت ، آموزش ، سیاست و اشتغال بیشتر برجسته می شود. برابری تهیه شده توسط مجمع جهانی اقتصاد. در پایان سال 2018 ، تونس در پیش نویس قانون اساسی خود به تساوی برابری جنسیت رای داد و قانونی که به زنان و مردان میراث برابر اعطا می کند ، مخالف با آیه قرآن گفت که مردان مذکر باید آنچه را که دو زن باید به ارث ببرند ، در حال حاضر مورد بحث است.

رفتار مصرف کننده
مصرف کنندگان تونسی به طور کلی هنگام خرید ، بیشتر مورد توجه قرار می گیرند: آنها به دنبال اطلاعات اساسی در مورد محصولاتی که به خرید علاقه مند هستند ، در دسترس بودن آنها ، مارک تجاری و ارزش پول است. آنها همچنین کیفیت کالاها را با کالاهای رقیب قبل از خرید مقایسه می کنند. آنها برای داشتن انتخاب های گوناگون ارزش قائل هستند. تصویر برند در موقعیت یابی یک محصول و اطمینان به مصرف کننده اساسی است. دهان به دهان از خانواده و دوستان مصرف کننده تأثیر ویژه ای در تصمیم گیری برای خرید دارد. مشتریان محلی بدون داشتن نمایندگان محلی با محصولات و مارک های جدید خیلی اطمینان ندارند. فروش مستقیم پدیده مهمی در تونس است و رهبران فروش مستقیم نمایندگان برند در هر شهر و محله دارند. در مناطق شهری و روستایی ، مصرف کنندگان می توانند جدیدترین محصولات را بدون نیاز به سفر به شهرهای بزرگ خریداری کنند. این رقابت در بین خرده فروشان مواد غذایی مدرن شدت می یابد. خرده فروشی ها با توسعه کانال سعی در افزایش آگاهی از برند با اجرای برنامه های وفاداری و پیشنهادات ویژه تخفیف و با گسترش دامنه محصولات خود دارند.

مصرف کنندگان تونسی به دنبال تازگی در محصولات و همچنین حفاظت از محیط زیست هستند. انتظار می رود که مصرف کنندگان جوان تونس با تحصیلات خوب و در سطح جهانی در سالهای آینده توسعه فرهنگ مصرفی مدرن را توسعه دهند. بازار دست دوم لباس بسیار قوی است.

تونسی ها یکی از کم مصرف ترین مصرف کنندگان دیجیتالی در سراسر منطقه MENA هستند (میزان نفوذ تلفن های هوشمند 65٪ - Mideast Media Survey 2017) و ترجیح تجارت الکترونیکی (حتی کمتر از تجارت الکترونیکی تلفن همراه) را ندارند. خرید آنلاین همچنین از این واقعیت ناشی می شود که نمی توان از کارتهای اعتباری تونس برای خریدهای انجام شده در وب سایتهای خارجی و وضعیت دینار تونس به عنوان ارز غیر قابل تبدیل استفاده کرد. اگرچه لپ تاپ و دسک تاپ محبوب ترین دستگاه ها برای خرید کالا به صورت آنلاین است ، اما افزایش نفوذ تلفن های هوشمند و تبلت های کم هزینه در تونس قرار است همچنان به رشد تحریک تعداد کاربران اینترنت در کشور ادامه دهد. با افزایش تعداد افرادی که قبل از عزیمت به فروشگاه ها تحقیقاتی راجع به خریدهای احتمالی انجام می دهند ، طبیعی است که افراد بیشتری قدم اضافی بردارند و سفارشات آنلاین را انجام دهند. علیرغم توسعه خدمات آنلاین و روش های پرداخت ، بخش بزرگی از مصرف کنندگان تونسی هنوز ترجیح می دهند به جای استفاده از کارت های اعتباری ، پول را پرداخت کنند. در تونس ، پول نقد تحویل محبوب ترین روش پرداخت است.

در بازاریابی و فروش محصولات شما در بازار ژاپن گزینه های بسیاری وجود دارد.

صادرات مستقیم
صادرات مستقیم بجای تکیه به نمایندگان یا توزیع کنندگان ژاپنی گزینه ای محبوب در بین بنگاه های استرالیا است که محصولات خود را در ژاپن می فروشند. صادرات مستقیم به ژاپن به معنای درگیر شدن خود با هر جنبه از روند صادرات ، از جمله:

• تحقیقات بازار
• بازار یابی
• توزیع
• فروش و وصول مطالبات

مزایای صادرات مستقیم محصول شما شامل کنترل بیشتر کلیه جنبه های فرایند ، حاشیه بهتر و روابط مستقیم مشتری است. مضرات صادرات مستقیم شامل هزینه های بالاتری است که شما می توانید از استخدام تعدادی از کارمندان داخلی برای پوشاندن کلیه جنبه های فرایند فروش صادرات متحمل شوید.

نمایندگان و توزیع کنندگان

• نماینده: نماینده نماینده تهیه کننده است ، اما مالکیت کالا را تصاحب نمی کند. نمایندگی ها معمولاً مبلغ کمیسیون را بر اساس درصد توافق شده از ارزش فروش تولید شده پرداخت می کنند.
• توزیع کننده: یک توزیع کننده با خریدن آنها و فروش مجدد آنها در ژاپن ، یا فروشندگان محلی یا مصرف کنندگان ، مستقیماً مالکیت کالا را بدست می آورد. در برخی موارد ، توزیع کننده ممکن است به عمده فروشان دیگری که سپس به خرده فروشان محلی یا کاربران نهایی می فروشند ، بفروشد.
• مهمترین نکته در هنگام انتخاب نماینده یا توزیع کننده ، اطمینان از ایجاد روابط نزدیک کار است. باید بتوانید اعتماد به نفس بالایی داشته باشید و ارتباط منظم برقرار کنید.

فروش آنلاین
ژاپن با بیش از 109 میلیون کاربر در جهان یکی از بالاترین میزان نفوذ اینترنت را دارد و رشد فروش آنلاین آن قوی است. پیش بینی می شود تا سال 2018 فروش تجارت الکترونیکی از 120 میلیارد AUD در سال 2014 به 164 میلیارد دلار برسد.

دو روند اصلی به طور گسترده مسئول رشد فروش آنلاین هستند. مورد اول افزایش آگاهی در مورد هزینه مصرف کنندگان ژاپنی است. دوم ، ژاپنی ها بیشتر از هر زمان دیگری در خانه می گذرانند ، در حالی که 46 درصد از پاسخ دهندگان در نظرسنجی مک کینزی با اشاره به احتمال احتمال ماندن در خانه ، در مقایسه با یک تا دو سال قبل ، بیشتر است.

فروش مستقیم
فروش مستقیم - برقراری تماس مستقیم با خریداران و کاربران نهایی - در سالهای اخیر در ژاپن کاهش یافته است ، زیرا کانال های خرده فروشی جدید و متنوع رونق گرفته اند. با این حال ، فروش مستقیم برای برخی از محصولات و در کنار برخی از انواع مصرف کنندگان ژاپنی گزینه ای باقی مانده است.

حق رای دادن
برای برندهای استرالیایی که می خواهند کالاها و خدمات خود را به ژاپن بیاورند ، حق رای دادن یک روش گسترش محبوب و اثبات شده است. Franchising امکان دسترسی به سرمایه محلی و دانش محلی درباره عادات مصرف کننده ، شیوه های خرده فروشی و فرصت های املاک و مستغلات را فراهم می کند. حق رای دادن در ژاپن به ویژه در صنایع غذایی و آشامیدنی و خدمات خرده فروشی و تجاری بسیار محبوب است.

بازاریابی و تبلیغات
رقابت برای توجه مصرف کنندگان شدید است. بهترین راه برای مقابله با پیچیدگی های ژاپن برای اهداف بازاریابی و تبلیغات سرمایه گذاری در آگاهی از دانش محلی است. ایجاد یک برنامه جامع بازاریابی حائز اهمیت است که شامل عناصری از قبیل هویت برند شما ، مدیریت ذینفعان ، روابط عمومی ، رسانه ها (سنتی ، دیجیتالی و اجتماعی) و گزاره ارزش محصول یا برند شما نیز می شود.

برچسب زدن

ژاپن قوانینی سختگیرانه برای برچسب زدن محصولات دارد ، خصوصاً هنگام برخورد با ایمنی مواد غذایی تازه و فرآوری شده. کلیه محصولات غذایی و آشامیدنی باید دارای یک برچسب باشد که در آن بسته بندی شده توضیحات مفصلی به زبان ژاپنی در مورد مطالب ، از جمله مواد نگهدارنده یا رنگ آمیزی مصنوعی ، نام و آدرس وارد کننده و تاریخ واردات و همچنین تاریخ ساخت ارائه شود. ظروف مواد کنسرو و بطری ، نوشابه ، غذاهای کوچک ، غذاهای یخ زده و غذاهای از قبل بسته بندی شده باید فقط در اندازه گیری متریال توسط صادرکننده استرالیا علامت گذاری و برچسب گذاری شوند.

مشخصات مصرف کننده
جمعیت آفریقای جنوبی نسبتاً جوان است و میانگین سنی آن 4/27 سال است. در سال 2018 تعداد ساکنان 1.55 درصد افزایش یافته است. با این حال ، جمعیت به تدریج در حال پیر شدن است. حدود 46.6٪ از جمعیت زیر 25 سال سن دارند ، 45.3٪ افراد 25 تا 50 سال و 8.1٪ بالای 50 سال سن دارند. تعداد افراد در هر خانوار 3.3 و با روند نزولی است. زنان آفریقا جنوبی بیشتر از مردان (9/51٪) نسبت به مردان دارند. دولت آفریقای جنوبی تخمین می زند که 80.2٪ از جمعیت سیاه پوست ، 8/8٪ مستیزیو ، 8٪ سفید پوست و 2.5٪ آسیایی هستند. ساکنان در مناطق شهری 65/85 درصد هستند. استان های گاوتنگ و کووا زولو-ناتال به ترتیب 25.5 و 19.7 درصد از جمعیت را تشکیل می دهند و شهرهای بزرگ از نظر تراکم شهرهای ژوهانسبورگ ، کیپ تاون و دوربان هستند. به نظر می رسد سطح تحصیلات در این کشور توسط OECD از پایین ترین سطح جهان است. حدود 43٪ از 25-64 بزرگسال دارای تحصیلات دبیرستانی هستند و تنها 15٪ آنها فارغ التحصیل دانشگاه هستند. سطح تحصیلات در آفریقای جنوبی در پایین ترین سطح در کشورهای عضو OECD است. علاوه بر این ، سطح تحصیلات با توجه به خاستگاه قومی متفاوت است. در امتحانات ، دیپلم جمعیت سفیدپوست 72 درصد ، از جمعیت آسیا 62 درصد و جمعیت سیاه و متیس 53 درصد تخمین زده می شود. مشاغل اساسی 23.3٪ نیروی کار ، مشاغل فروش و خدمات 16.2٪ ، مشاغل صنایع دستی 12.3٪ ، کارگران اداری 10.5٪ ، تکنسین ها 8.9٪ ، مدیران 8.7٪ ، کارگران 8.3٪ ، کارگران 6.1٪ ، متخصصان 5.4٪ و کشاورزان را نمایندگی می کنند. 0.4٪
قدرت خرید
تولید ناخالص داخلی سرانه PPP در آفریقای جنوبی معادل 85395 رند ، معادل حدود 6160 دلار است. متوسط ​​دستمزد سرانه 238296 رند است و نسبت به سال گذشته 5٪ افزایش دارد. قدرت خرید برای بسیاری از ساکنان بسیار محدود است ، زیرا بیش از نیمی از جمعیت زیر خط فقر ملی زندگی می کنند و نرخ بیکاری بسیار زیاد است. با این حال ، قدرت خرید در سال 2018 در حال افزایش است و پیش بینی می شود که در سال 2019 نیز ادامه داشته باشد. در سال 2018 ، مصرف کمی افزایش یافت. نابرابری های اجتماعی و درآمدی در آفریقای جنوبی زیاد است و شاخص جینی 0.63 است (0 حداقل سطح نابرابری ، حداکثر 1). بانک جهانی تخمین می زند که این کشور جزو نابرابرترین ها در جهان است. به عنوان مثال ، به طور متوسط ​​، مردان 26.1٪ بیشتر از زنان درآمد کسب می کنند. علاوه بر این ، جمعیت سفیدپوست اندکی بیش از 10٪ از نیروی کار را نشان می دهد ، اما تقریباً 3 برابر میانگین حقوق جمعیت سیاهپوستان است که تقریباً سه چهارم از کل نیروی کار را تشکیل می دهد.

رفتار مصرف کننده
به دلیل افزایش حداقل دستمزدها و افزایش قیمت ها ، مصرف کنندگان گاهی اوقات بودجه سختی دارند. مصرف آنچنان گسترده نیست که در کشورهای غربی وجود داشته باشد و آفریقای جنوبی نیز تمایل به تماشای منابع مالی و مهار هزینه های آنها دارد. درک نسبت قیمت به کیفیت به طور کلی عامل اصلی خرید برای مصرف کننده آفریقای جنوبی است. برای افزایش پس انداز خود ، بعضی از خریدها گاه به عقب رانده می شوند ، قیمت ها مقایسه می شوند و مصرف کنندگان آماده انجام کار بهتر می شوند. به عنوان مثال ، وعده های غذایی خانگی جایگزین وعده های غذایی در رستوران ها می شوند و طبق یک مطالعه EM ، 72 درصد از مصرف کنندگان از سایت های مقایسه برای یافتن کمترین قیمت استفاده می کنند. خریدها بطور فزاینده در تخفیف کنندگان یا استفاده از کانالهای مختلف انجام می شود. خرده فروشان مدرن دیگر به معامله گران کوچک و معامله گران غیررسمی ترجیح داده نمی شوند. سطح اطمینان مصرف کننده کم است. نفوذ اینترنت در سالهای اخیر رو به افزایش بوده است و این نشان دهنده تکامل فروش آنلاین است. مطالعه EM که قبلاً به آن اشاره شد همچنین نشان داد که پایین آمدن قیمت ها و تحویل های رایگان ، مصرف کنندگان را ترغیب به خرید از طریق اینترنت می کند. مصرف کنندگان تمایل دارند که از شرکت های ملی به خصوص در بخش مد طرفداری کنند. با این حال ، آنها نسبتاً برای شرکتهای بین المللی بویژه شرکتهای غربی باز هستند.

مصرف کنندگان گرایش به وفاداری به مارک ها دارند ، تنها درصورتی که قیمتی که توسط شرکت در نظر گرفته شده مناسب باشد. حدود سه چهارم آفریقای جنوبی عادتهای تجاری مورد علاقه خود را تغییر داده است تا به محصولات قابل دسترسی تر دسترسی پیدا کنند. مصرف کنندگان به طور فزاینده ای در شبکه های اجتماعی فعال هستند (10٪ نسبت به سال 2017). طبق گفته Euromonitor ، خرید آنلاین اغلب تحت تأثیر انتشار در رسانه های اجتماعی توسط یک شرکت یا یک مارک قرار می گیرد. حفاظت از داده ها اغلب موضوعی است که مورد توجه مصرف کنندگان قرار می گیرد. همچنین ، 70٪ از آفریقای جنوبی نگران این هستند که در حالی که بسیاری از حملات سایبری می ترسند ، قادر به محافظت از اطلاعات شخصی و مالی خود نخواهند بود.

اخیراً برخی از روندها در آفریقای جنوبی بوجود آمده است که مصرف کنندگان مایل به کاهش هزینه های خود هستند. اول ، پیله در حال توسعه است ، سرگرمی به طور فزاینده ای در خانه است تا مراکز خرید ، کلوپ ها و مراکز دیگر. این همچنین نتیجه افزایش ترسها برای امنیت شخصی است. تجربه های ارزان قیمت مانند رفتن به ساحل به طور فزاینده ای به کالاهای مادی ترجیح می دهند ، همانطور که به موسیقی گوش می دهید و یا از تماشای رویدادهای ورزشی در تلویزیون دیدن می کنید. اتخاذ شیوه مصرف مسئولیت پذیرتر در دست تهیه است. در واقع ، شفافیت و اصالت دو عاملی هستند که می توانند مصرف کننده را به سمت خرید سوق دهند. جمعیت جوان بیش از سایر مردم نگران مسائل اقتصادی شهروندی و حفظ سیاره هستند. بازار دست دوم در این کشور رو به رشد است و تخمین زده می شود 15٪ از جمعیت آفریقای جنوبی کالاهای آنلاین استفاده شده (اقلام مد ، تلفن ، دی وی دی ، سی دی ، کتاب و الکترونیک) را به فروش می رسانند و این رقم در حال افزایش است. سکوهای همکاری مانند Airbnb و Uber در کشور گسترش می یابد.

تبلیغات و بازاریابی در آفریقای جنوبی

مشخصات مصرف کننده
سن متوسط ​​در بلژیک 41.5 سال است. جمعیت بین سالهای 2017 و 2018 با نرخ 0.67٪ رشد داشته است. حدود 28.4٪ از جمعیت زیر 24 سال و 31٪ بالای 55 سال سن دارند. به طور متوسط ​​، خانوارها از 2.3 نفر تشکیل شده اند که 32٪ خانوارها از یک نفر تشکیل شده اند و 47.7٪ آنها زوج هایی با فرزند یا بدون فرزند هستند. نسبت جنسیت برای هر 100 زن 97 زن با 98٪ جمعیت ساكن در مناطق شهری است كه این كشور را به یكی از متراكم ترین جهان تبدیل می كند. بیشتر جمعیت در دو سوم شمالی کشور متمرکز است که جنوب آن کمتر جمعیت دارد. شهرهای اصلی بروکسل و آنتورور هستند. سطح تحصیلات در کشورهای OECD بالاترین سطح است که 75٪ از بزرگسالان دارای تحصیلات متوسطه و 5/36٪ دارای تحصیلات عالی هستند. حدود 6/39 درصد از افراد فعال شاغل در بخش خصوصی ، 24.3 درصد شاغل بخش خصوصی ، 9/21 درصد کارمند بخش دولتی ، 9.5 درصد خود اشتغالی ، 4 درصد کارفرمای و 7/0 درصد مشاغل بدون حقوق هستند.
قدرت خرید
تولید ناخالص داخلی سرانه PPP حدود 37،690 یورو در سال است. متوسط ​​حقوق سالانه کارگران تمام وقت 43.840 یورو است. در سال 2018 ، قدرت خرید بلژیکی ها افزایش یافت و باید در سال 2019 به رشد خود ادامه دهد. درآمد یکبار مصرف سالانه تعدیل شده براساس OECD حدود 26 320 یورو است. با وجود افزایش قدرت خرید ، مصرف تنها در سال 2018 0.8 درصد افزایش یافت ، زیرا خانواده ها ترجیح می دهند پس انداز کنند. شاخص جینی در مورد نابرابری درآمدی در پایین ترین سطح اروپا و در حال سقوط است. شکاف دستمزد بین زن و مرد 6.1٪ است که بلژیک یکی از کمترین شکاف در اتحادیه اروپا را دارد. مدیران شرکتهای بزرگ بالاترین حقوق را دارند در حالیکه سرورها و بارمنها کمترین حقوق را دارند. افراد بالای 60 سال هنوز در دفتر 113٪ بیشتر از جمعیت شاغل زیر 20 سال دارند. بیشترین حقوق در بروکسل و اطراف آن است و دارندگان مدرک کارشناسی ارشد حقوق 51٪ بالاتر از میانگین کشوری دارند.
رفتار مصرف کننده
بلژیک یک جامعه مصرف کننده است. در پی بحران ، مصرف کنندگان اهمیت بیشتری به قیمت محصولات داده اند. با بازگشت رشد و ثبات ، محصولات با کیفیت به طور فزاینده تقاضا می شوند. خریدها بیشتر در مراکز شهرها انجام می شود تا مراکز خرید. علاوه بر این ، بسیاری از بلژیکی ها برای انجام خرید خود به کشورهای مرزی می روند. مصرف کنندگان از سوپر مارکت ها دور می شوند اما سبد متوسط ​​آنها در حال رشد است. به طور متوسط ​​در هر هفته یک مصرف کننده 119 یورو از خرید مواد غذایی صرف می کند. اعتماد مشتری به دلیل بیکاری در کشور رو به کاهش است. حدود 3/4 از مصرف کنندگان با فروش در اینترنت 7 میلیارد یورو خریداری می کنند. مصرف کنندگان بلژیکی به طور کلی برای مارک های بین المللی باز هستند اما ممکن است شرکت های ملی یا اروپایی را ترجیح دهند.

وفاداری به برند بیشتر به تجربیات مثبت ، کیفیت و قیمت بستگی دارد. همچنین مصرف کنندگان نسبت به مارک های مواد غذایی وفادارتر به برندهای لوازم آرایشی و بهداشتی هستند. حدود 50٪ از جمعیت در شبکه های اجتماعی فعال هستند. اما ، 25٪ از کاربران اینترنت از مسدود کننده های تبلیغاتی استفاده می کنند (این رقم در بین جوانان به 47٪ افزایش می یابد). بنابراین شبکه های اجتماعی به مصرف کننده کمک می کنند تا در مورد محصولات بیاموزد و بلژیکی ها تمایل دارند که به دنبال اطلاعات باشند و منتظر نمانند که آنها به دست آنها برسد. حفاظت از داده ها مهم است اما کمتر از سایر کشورهای اتحادیه اروپا که 62٪ از مردم به این امر به مسئولان اعتماد دارند.
آگاهی از محیط زیست در بلژیک بسیار وجود دارد. محصولات ارگانیک ، پایدار ، محلی ، قابل ردیابی ، تازه ، وگان و غیره در حال رشد هستند. رسوایی های غذایی که در اروپا اتفاق افتاده و علاقه روزافزون به سلامتی یکی از دلایل موفقیت محصولات ارگانیک است. بازار دست دوم توسعه یافته است و 61 درصد مبادلات بین افراد انجام می شود. با این حال ، این بازار در سال 2018 کاهش جزئی داشته است. سکوی مشارکتی بطور گسترده در بلژیک ، به ویژه در شهرهای بزرگ ، با شرکتهایی مانند Uber ، Airbnb ، Blablacar ، Deliveroo و غیره توسعه یافته است.

مشخصات مصرف کننده
فیلیپین دارای جمعیت 105،893،381 (جمعیت ژوئیه 2018) و نرخ رشد جمعیت 1.55٪ (تخمین سال 2018) است. مذهب غالب ، کاتولیک رومی است ، با 80.6٪ ، به دنبال آن پروتستان یک 8.2٪ (شامل شورای کلیساهای انجیلی فیلیپین 2.7٪ ، شورای ملی کلیساها در فیلیپین 1.2٪ ، سایر پروتستان 4.3٪). مسلمانان 5.6٪ از جمعیت را تشکیل می دهند. در هر زن 1.01 مرد وجود دارد.

میانگین سنی 23.7 سال است. 33.07٪ از جمعیت در سن 14 سال یا زیر سن دارند ، 19.17٪ از جمعیت بین 15 تا 24 سال ، 37.11٪ از جمعیت بین 25 تا 54 سال سن دارند ، 6.04٪ از جمعیت بین 55 تا 64 سال سن دارند. و 4.61 of از جمعیت 65 سال یا مسن تر هستند.
46.9٪ از مردم در مناطق شهری زندگی می کنند. نرخ شهرنشینی سالانه 1.99٪ است. جمعیت در نزدیکی مزارع خوب کشاورزی متمرکز شده است. بیشترین غلظت ها شامل شمال غربی و جنوب مرکزی لوزون ، پسوند جنوب شرقی لوزون و جزایر دریای ویسایان ، به ویژه سبو و نگروس است. مانیل محل زندگی یک هشتم کل جمعیت ملی است.

متوسط ​​خانوار 4/7 نفر است ، 5 درصد خانوارها فقط یک نفر ، 26 درصد خانوار را 2 یا 3 نفر ، 37 درصد خانوار را 4 یا 5 نفر و 32 درصد خانوار را 6 نفر یا بیشتر تشکیل می دهند. .
مناطق عمده شهری مانیل با 13 هزار و 482 میلیون نفر جمعیت ، داوائو با 1،745 میلیون نفر جمعیت ، زامبونگا با 894000 نفر جمعیت و آنتی پولو با 837،000 نفر جمعیت هستند.
96.3٪ از مردم می توانند بخوانند و بنویسند (2015). 25.4٪ از جمعیت در بخش کشاورزی ، 18.3٪ در صنعت و 56.3٪ در خدمات (2017 ارزیابی) فعالیت می کنند.

اصلاحات آموزش و پرورش اخیر در صدد تقویت سطح ثبت نام ، میزان فارغ التحصیلی و میانگین سال تحصیل در آموزش ابتدایی و متوسطه و ارتقاء کیفیت آموزش عالی بوده است. بسیاری از این اصلاحات بر علیه پس زمینه کاهش استانداردهای آموزشی در سیستم آموزش فیلیپین در دهه اول قرن بیست و یکم به تصویب رسید. گزارش ارزیابی اواسط دهه یونسکو در مورد سیستمهای آموزشی جنوب شرقی آسیا ، که در سال 2008 منتشر شد ، به عنوان مثال نشان داد که میزان مشارکت و پیشرفت در آموزش پایه در فیلیپین به دلیل کمبود مزمن مزمن به طرز چشمگیری کاهش یافته است. در سطح متوسطه نیز مشکلات همه جا بود: به طور مثال نرخ ثبت نام خالص در آموزش متوسطه تا سال 2005 به 58.5 درصد کاهش یافته است ، پس از افزایش از 55.4 درصد به حدود 66 درصد بین سال های 1991 و 2000. این نکته را می توان گفت که کشور ممکن است میزان سواد جوانان در حالی که هنوز هم مطابق با استانداردهای منطقه ای بالاست از 96.6 درصد در سال 1990 به 95.1 درصد در سال 2003 کاهش یافت و فیلیپین تنها کشور در آسیای جنوب شرقی با کاهش نرخ سواد جوانان بود. چنین نقایصی در عملکرد ضعیف دانشجویان فیلیپینی در آزمونهای ارزیابی بین المللی ، مانند روند مطالعات بین المللی ریاضیات و علوم (TIMSS) منعکس شده است. در سال 2003 ، سال گذشته که فیلیپین در این مطالعه شرکت کرده بود ، این کشور تنها در 34 کشور از 38 کشور در ریاضیات دبیرستان ها و 43 کشور از 46 کشور جهان در علوم دبیرستان قرار گرفت. در همین حال ، هزینه های آموزش و پرورش به عنوان درصد کل هزینه های دولت ، از 18.2 درصد در سال 1998 به 12.4 درصد در سال 2005 کاهش یافته است. برای رفع این کاستی ها ، دولت فیلیپین تغییرات ساختاری در سیستم آموزش ابتدایی را آغاز کرد و باعث افزایش چشمگیر مخارج آموزش شد.

قدرت خرید
تولید ناخالص داخلی سرانه (PPP) 8،400 دلار (2017) است که از 8000 دلار در سال 2016 در حال رشد است. شاخص جینی در فیلیپین 44.4 است (2015). این کشور را در 45مین نقطه در جهان قرار داده است. دستمزدها در فیلیپین از 9،876 PHP / Month در 2015 به 10458 PHP / Month در سال 2016 افزایش یافته است.

متوسط ​​درآمد سالانه خانواده های خانواده های فیلیپینی تقریباً 267 هزار پزو بود. در مقایسه ، متوسط ​​هزینه سالیانه خانواده برای همان سال 215000 پزو بود. از این رو ، خانواده های فیلیپینی به طور متوسط ​​سالانه 52 هزار پزو پس انداز می کنند. (اداره آمار فیلیپین)
در دوره Q4 (مصرف Q3: + 5.2٪ در سال) ، مصرف خصوصی نسبت به سال قبل 5.4٪ رشد داشته است ، که توسط یک بازار کار سخت تر حمایت می شود و تورم را کاهش می دهد.

براساس گزارش مجمع جهانی اقتصاد جهانی (WEF) فیلیپین از نظر 142 کشور از نظر برابری جنسیتی در رتبه نهم قرار گرفته است. براساس گزارش جهانی شکاف جنسیتی جهانی جهانی 2014 ، فیلیپین به عنوان یکی از 10 کشور برتر ، شرکت هایی با کشورهای پر درآمد نوردیک ، مانند فنلاند ، نروژ ، سوئد و دانمارک. شاخص شکاف جهانی جنسیت تفاوت بین دسترسی زنان و مردان به منابع و فرصت ها را به جای سطح کل دستیابی اندازه گیری می کند. رتبه نهم کلی فیلیپین با عملکرد بالا در دو شاخص: آموزش و سلامت و بقا انجام می شود. در هر دو بعد ، فیلیپین به بالاترین رتبه یک رسیده است ، تقریباً هیچ شکاف جنسیتی در میزان سواد ، ثبت نام در مقطع ابتدایی ، متوسطه و حتی تحصیلات عالی و امید به زندگی ندارد. با وجود این نتایج چشمگیر ، نابرابری جنسیتی در فرصت های اقتصادی و توانمندسازی سیاسی ، جایی که فیلیپین به ترتیب در رتبه های 24 و 17 قرار دارد ، ادامه دارد. رتبه بندی فیلیپین برای مشارکت نیروی کار حتی در 102 از 142 کشور جهان حتی پایین تر بود. این در شرایطی است که نرخ مشارکت زنان در کار فقط 53 درصد است که در مقایسه با میزان مشارکت مردان 81 درصد بسیار پایین است.

رفتار مصرف کننده
فیلیپین یک بازار مصرف جوان و پر جنب و جوش است که دارای پتانسیل رشد قوی است. تجربه خرید برای مصرف کنندگان فیلیپینی ، که نه تنها برای انجام خرید بلکه به عنوان یک فعالیت خانوادگی یا اجتماعی از مراکز مراجعه می کنند ، حائز اهمیت است. مصرف کنندگان طبقه متوسط ​​فیلیپینی ، خرید خرده فروشی مدرن را نمایانگر سبک زندگی شهری می دانند. اما در عین حال ، مصرف کننده فیلیپینی از مخارج ظاهری خوشش نمی آید ، به زندگی خانوادگی خود اولویت می بخشد و کاملاً متفقین و خودجوش است. تبلیغات با نشان دادن جذابیت های بدنی و کالاهای مادی به عنوان دروازه ای برای شادی و موفقیت ، به افزایش فرهنگ مصرف کننده کمک کرده است.

خرید آنلاین در بین فیلیپین های جوان روز به روز رایج تر می شود ، مصرف کنندگان فیلیپینی از بازدید از فروشگاه های خرده فروشی که در آن قادر به لمس و احساس محصول هستند ، لذت می برند و در طول فرآیند خرید از خدماتشان ارزش می گیرند. فیلیپین ها از جمله آگاه ترین مصرف کنندگان اجتماعی در جهان هستند. 86٪ از آنها مایل به پرداخت هزینه اضافی برای محصولات و خدمات حاصل از شرکتهایی هستند که متعهد به تأثیر مثبت اجتماعی و محیطی هستند.

مصرف کنندگان جوان همچنین به رشد چشمگیر اینترنت و خرده فروشی اینترنت موبایل کمک کرده اند. افزایش روز افزون خانواده های تک نفره و کوچکتر باعث افزایش تقاضا برای کالاهای خانگی فشرده می شود. خانوارهای کم درآمد تمایل دارند کالاهایی را با حجم کمتر یا وزن کمتر خریداری کنند ، حتی اگر این قیمت ها نسبت به بسته های بزرگتر گران باشد. استفاده از سکوهای مشارکتی مانند Airbnb و Uber طی سالهای گذشته در کشور رواج دارد.

مشخصات مصرف کننده
سن متوسط ​​در دانمارک 41.9 سال است. جمعیت اندکی پیر می شود اما این امر باید در سالهای آینده تثبیت شود. نرخ رشد جمعیت در سال 2018 0.59 درصد است. تقریباً 30٪ از جمعیت زیر 24 سال و 32٪ بالای 55 سال سن دارند. به طور متوسط ​​، یک خانواده از 2 نفر تشکیل شده است و این تعداد در حال کاهش است در حالی که میانگین آن در سال 2007 2.2 نفر بوده است. 44.4٪ از خانواده ها افرادی هستند که به تنهایی زندگی می کنند و 8/42٪ زوج های دارای فرزند یا بدون فرزند هستند. نسبت جنسیت برای هر 100 زن 97 مرد با 87.9٪ از کل جمعیت ساکن مناطق شهری است. نقاط تمرکز جمعیت عمدتاً در امتداد ساحل و در شرق کشور است. شهر اصلی کپنهاگ است ، جایی که در سال 2018 جمعیت 1.32 میلیون نفر جمعیت داشته است. سطح تحصیلات در کشور بسیار بالا است به طوری که 81٪ افراد 25 تا 64 ساله دارای آموزش متوسطه هستند و 37٪ افراد در همان سن دارند. آموزش دانشگاهی. اکثریت جمعیت در دولت ، عموم ، بهداشت و آموزش (31.7٪) ، تجارت و حمل و نقل (25٪) ، تولید (12٪) و سایر خدمات تجاری (11.1٪) مشغول به کار هستند. ) همچنین 6٪ از نیروهای کار در ساخت و ساز ، 4.3٪ آثار در هنر ، سرگرمی و فرهنگ ، 3.9٪ در کارهای اطلاعات و ارتباطات ، 3٪ در امور مالی و بیمه ، 1.5٪ در بخش کشاورزی و 1.4٪ در املاک و مستغلات فعالیت می کنند.
قدرت خرید
تولید ناخالص داخلی سرانه PPP 365 275 کرنر دانمارک است. متوسط ​​حقوق یک کارگر تمام وقت 320040 کرنر دانمارکی است. با وجود کاهش در سه ماهه دوم ، قدرت خرید خانوار در سال 2018 افزایش یافته است. درآمد سالانه یکبار مصرف یکبار مصرف تعدیل شده در سال 2018 ، 38382 DKK است. علیرغم کاهش سرعت در سه ماهه آخر سال 2018 ، میزان مصرف در سال 2018 افزایش یافته است (رشد 0.45٪ در این مدت). شاخص جینی در مورد نابرابری درآمدی اندکی پایین تر از میانگین اروپا و پایدار است. مردان به طور متوسط ​​سالانه 360 56 DKK درآمد کسب می کنند در حالی که زنان فقط 280 547 DKK درآمد دارند. افرادی که در استان های Kobenhavns Omegn و Nordsjëlland مشغول به کار هستند بالاترین دستمزد را دارند ، در حالی که افراد شاغل در استان های Bornholm و Fyn کمترین دستمزد را دارند.
رفتار مصرف کننده
دانمارک یک جامعه مصرف کننده است. به لطف قدرت خرید بالا و کیفیت خوب زندگی در کشور ، مصرف کنندگان به طور کلی توسط محصولات با کیفیت و خلاقانه جذب می شوند. مصرف کنندگان دانمارکی جزء پر مصرف ترین مصرف کنندگان اروپا هستند. فن آوری های جدید و دسترسی سریع به اطلاعات به مصرف کنندگان این امکان را می دهد تا قبل از خرید ارزیابی کنند. معمول نیست که مصرف کنندگان قبل از مراجعه به فروشگاه از برند یا کالایی سوال کنند. برای جذب مصرف کنندگان ، اغلب ایجاد تجربه خرید در فروشگاه یا بازار ضروری است. مصرف کنندگان به طور فزاینده ای به صورت آنلاین خرید می کنند که دلیل اصلی جلوگیری از صف ، ترافیک و حتی سهام است. اعتماد به نفس مصرف کننده نسبتاً زیاد است اما از تابستان سال 2018 رو به کاهش است. تجارت الکترونیکی تا حد زیادی در کشور عادی شده است و 4.6 میلیون کاربر اینترنت دارد. میزان مصرف در سایت های آنلاین رو به رشد است و 6،609 میلیون دلار در سال 2018 نشان می دهد. بیشترین خرید آنلاین محصولات (به ترتیب اهمیت) مد ، الکترونیک و رسانه ، بازی ها و اسباب بازی ها ، مواد غذایی و مبلمان هستند. محصولات خارجی به طور کلی مورد استقبال قرار می گیرند ، اما محصولات دانمارکی اغلب ترجیح داده می شوند ، و همچنین محصولات بین المللی با برند طولانی مدت در این کشور وجود دارد.

به طور کلی ، مصرف کنندگان نسبتاً نسبت به محصولات جدید باز هستند و وفاداری به برند در درجه اول از طریق خدمات به مشتری و برندسازی خوب حاصل می شود. دانمارک از نظر فن آوری های جدید یکی از پیشرفته ترین کشورهاست و استفاده از شبکه های اجتماعی تأثیر بر مصرف دارد. طبق یک مطالعه Deloitte ، 61٪ از مصرف کنندگان می گویند که تحت تأثیر توصیه‌های شبکه‌های اجتماعی و 44٪ توسط افرادی که در زمینه قرار دادن محصول (تأثیرگذار) قرار دارند ، تأثیرگذار هستند. محافظت از داده های کاربر در اینترنت موضوع مهمی در دانمارک است.

عادت مصرف دانمارکی ها با آگاهی از محیط زیست در حال تغییر است. این کشور جزو اولین کشورهایی است که محصولات ارگانیک را تبلیغ کرده است. رفتارها به طور فزاینده با مصرف مسئول سیاره و همچنین برای مزایای سلامتی آن سازگار می شوند. بخش مواد غذایی بیشتر مورد توجه بسیاری از مصرف کنندگان است که مواد غذایی مانند دارو را در نظر می گیرند. محصولات شفاف ، پایدار ، اخلاقی ، دارای برچسب ، تازه و گیاهی به طور فزاینده ای مصرف می شوند. همچنین ، مصرف کنندگان به طور کلی به دنبال کاهش ضایعات خود ، مصرف حداقل محصولات با مواد افزودنی هستند. تعداد گیاهخواران و گیاهخواران رو به افزایش است اما افزایش انعطاف پذیری به ویژه در بین جوانان (کاهش مصرف گوشت و ماهی برای مصرف تنها کیفیت) وجود دارد. بازار دست دوم در حال حاضر در کشور توسعه یافته و اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. در سال 2017 ، این بازار 7.2 میلیارد کرون دانمارکی ، 28.5٪ بیشتر از سال 2016 را نشان می داد. محصولات خریداری شده و فروخته شده از الکترونیک ، مبلمان ، مد و وسایل نقلیه متفاوت است. فروشگاه های دست دوم وجود دارد اما استفاده از وب سایت ها و برنامه های کاربردی تا حد زیادی از این بازار حمایت می کند. با ایجاد بسترهای لازم برای اجاره مسکن یا کارپولینگ ، اقتصاد مشارکتی در دانمارک در حال پیشرفت است.

مشخصات مصرف کننده

در سال 2017 ، جمعیت آرژانتین 44.27 میلیون نفر جمعیت بود که از این تعداد تقریباً 22.6 میلیون نفر زن و 21.6 نفر مرد بودند. سن متوسط ​​در آرژانتین 31 سال است ، 25.2٪ در سنین 0 تا 14 سال ، 63.6٪ بین 15 تا 64 سال و 1/11٪ 65 یا بیشتر سن دارند. اکثر خانوارها از دو یا سه نفر تشکیل شده اند که خانوارهای یک نفره 18٪ از کل خانوارها را تشکیل می دهند ، در حالی که دو یا سه نفر خانوار 42٪ از آنها را تشکیل می دهند ، 29٪ از آنها دارای چهار یا پنج نفر و 11٪ آنها شش یا ساکنان بیشتر آرژانتین با داشتن میزان سواد 99٪ ، همان میزان کودکانی که در آموزش ابتدایی ثبت نام کرده اند ، دارای سطح تحصیلات بالایی است. علاوه بر این ، 90٪ افرادی که دارای مدرک تحصیلات ابتدایی هستند ، می توانند در دوره آموزش متوسطه ثبت نام کنند. با این حال ، تنها حدود 21٪ از آرژانتین ها مدرک تحصیلات عالی را گذراندند. تعداد بیشتری از زنان نسبت به آقایان در مقطع تحصیلات عالی در کشور قرار دارند. در سال 2017 ، 22٪ از زنان لیسانس لیسانس را کسب کردند ، در حالی که تنها 15٪ از مردان این کار را کردند. جمعیت آرژانتین عمدتاً شهری است ، زیرا 92٪ از آرژانتین ها در شهرها زندگی می کنند ، و 10 منطقه کلانشهر تقریبا نیمی از جمعیت را تشکیل می دهد. یک سوم جمعیت به تنهایی در بوئنوس آیرس زندگی می کنند و جیب های جمع آوری عمدتاً در مناطق شمالی و مرکزی کشور رخ می دهد.
قدرت خرید
تولید ناخالص داخلی سرانه سالها در نوسان است. اما در سال 2017 ، این افزایش یافت و به PPP 14398 دلار رسید. متوسط ​​حقوق سالانه 9،985 دلار آمریکا است. در سال 2018 ، میزان مصرف خانوار اندکی افزایش یافته است و پیش بینی می شود که در سال 2019 همچنان ادامه یابد. غلظت ثروت در آرژانتین بسیار زیاد است ، زیرا ثروتمندترین کشور 10٪ ثروت بیشتر از فقیرترین 60٪ مردم را کنترل می کند. علاوه بر این ، ضریب شاخص جینی در آرژانتین در سال 2017 به 40.6.6 رسیده است. علاوه بر این ، شکاف دستمزد بین زن و مرد در سال 2018 به 19 درصد رسیده است. مورد توجه قرار نمی گیرد و 12.3٪ از زنان کشور در خدمات داخلی مشغول به کار هستند. از کل کارگران ثبت شده در کشور ، 41٪ زن و 59٪ مرد هستند. علاوه بر این ، 76٪ از جمعیت در بخش خدمات ، 24٪ در صنعت و 1٪ در كشاورزی فعالیت می كنند. بالاترین دستمزدها در کشور در بوینس آیرس و پس از آن کوردوبا ، سپس Corrientes است.
رفتار مصرف کننده

ترجیحات مصرف در آرژانتین به کشورهای کشورهای اروپایی نزدیک تر از همسایگان آمریکای لاتین است. با توجه به اینکه این کشور طی دو دهه گذشته بحران های زیادی را پشت سر گذاشته است ، مصرف کنندگان آرژانتین کاملاً ناخوشایند شده اند و مصرف به سمت ارزش پول تغییر کرده است. مصرف کنندگان آرژانتینی تمایل دارند که با پول خود منطقی و محافظه کار باشند و فقط آنچه را که لازم است خریداری کنند ، اولویت بندی قیمت ، هدر رفتن ، پیاده روی به جای رانندگی ، و خریدن مارک های جدید در هنگام ارزان تر نیست. در نتیجه ، خرید تمایل دارد تا خود را به سمت زیر مارک ها و پیشنهادهای ویژه متمایل کند و هزینه های خانوار کاهش یافته است. مصرف کنندگان نیز با توجه به محصولات جدید انتخابی تر و انعطاف پذیر تر شده اند. علاوه بر این ، مصرف کنندگان آرژانتین تمایل دارند به جای کالاهای وارداتی از کالای ملی حمایت کنند ، به ویژه که دومی می تواند سه برابر گران باشد. به گفته نیلسن ، طی یک سال گذشته مصرف کنندگان عادتهای خود را برای صرفه جویی در هزینه های خانوار تغییر داده اند ، وعده های غذایی سبزیجات و الکل را کاهش داده اند و هنگام خرید کالاهای فروشی به مارک های ارزانتر روی آورده اند. به ویژه در بخش مواد غذایی ، مصرف کنندگان تمایل به خرید هر چه ارزان تر دارند و به برندها وفادار نیستند. آنها همچنین قبل از خرید کالا بهترین قیمت ها و معاملات ویژه را جستجو می کنند ، حتی اگر این به معنای مراجعه به چندین مغازه مختلف در یک روز باشد. با این حال ، آنها تمایل دارند محصولات سالم اما طعم آور را انتخاب کنند که عملی و تهیه آن آسان باشد ، در حالی که همزمان به دنبال معامله هستند. آنها همچنین به زنجیره های خرده فروشی خاص وفادار نیستند ، و دائما به دنبال خدمات بهتر هستند ، در هر کجا که باشد ، زمان کمتری در انتظار برای روز قبل و در کل تجربه خرید بهتر. بنابراین ، مغازه ها برای جذب مشتری دائما در حال نبرد با یکدیگر هستند که این امر زنجیره های خرده فروشی را مجبور می کند تا در تبلیغات رسانه های جمعی سرمایه گذاری کنند ، تخفیف ها ، معاملات عالی و پیشنهادات ویژه را اعلام کنند. از طرف دیگر ، مصرف کنندگان ثروتمند قیمت های بالاتر از مارک های اصلی را می پذیرند ، زیرا آنها این مارک ها را برای تضمین محصولات ایمن تر و کیفیت بالاتر درک می کنند. علاوه بر این ، مصرف کنندگان جوان نسبت به مصرف کنندگان قدیمی ، نسبت به مصرف کنندگان قدیمی آگاهی بیشتری دارند ، و گرچه قیمت هنوز نگرانی خاصی دارد ، اما معمولاً آنها از پرداخت هزینه های بیشتر برای یک محصول با نام تجاری آگاه نیستند. حتی اگر خرید آنلاین در کشور رو به رشد بوده است - به ویژه در بین نسل های جوان - هنوز هم مصرف کنندگان ترجیح می دهند خرید خود را بصورت حضوری انجام دهند. هنگام خرید بصورت آنلاین ، خدمات پس از فروش و تحویل نقش مهمی در تصمیم گیری در بین اکثر آرژانتین ها دارند. بخش لوازم خانگی از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، زیرا ترجیح کلی برای تعمیر به جای جایگزینی کالاهای قدیمی وجود دارد ، بنابراین بازار شکوفایی لوازم یدکی لوازم خانگی در کشور وجود دارد. مصرف کنندگان در سیستم عاملهای مشارکتی مانند Uber در آرژانتین بسیار مورد توجه هستند. با این وجود ، به جز استان مندوزا ، استفاده از چنین سیستم عامل هایی غیرقانونی تلقی می شود و مصرف کنندگان را به استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی یا تاکسی های دارای مجوز سوق می دهد.

مشخصات مصرف کننده

ترکیه دارای جمعیت 80.745 میلیون نفری است و جمعیتی نسبتاً جوان و رو به رشد دارد و میانگین سنی آنها در سال 2019 30.2 سال در مقابل 28.3 در سال 2010 است. پیش بینی می شود این جمعیت تا سال 2025 به 86124 میلیون نفر برسد. این کشور بیش از 3 گروه قومی مختلف را تشکیل می دهد. از 70 تا 75 درصد ترکیه ، کردهای 19٪ و سایر اقلیت ها 7-12٪. بیشتر از نیمی از جمعیت بین 15 تا 54 سال سن دارند. در حالی که 24.68٪ زیر 14 سال سن دارند ، 16.11٪ بالای 55 سال سن دارند. ساخت ترکیه به یک کشور جوان و پویا. جمعیت ترکیه 50.75٪ زن و 49.25٪ مرد دارند. 72.2٪ از جمعیت در مناطق شهری به ویژه در سه شهر استانبول ، آنکارا و ازمیر متمرکز شده اند. به گفته ترکستات ، تا سال 2016 ، 23٪ از خانوارهای ترکیه درآمد سالانه 50،000 دلار یا بیشتر از 17٪ در سال 2011 داشته اند. به عنوان یک جمعیت ، ترک ها به طور فزاینده ای تحصیل کرده و شهر نشین می شوند. در سطح معینی ، ترکیه در سالهای اخیر در بسیاری از شاخص های استاندارد استاندارد پیشرفت کرده است ، اما نسبتاً همچنان از بیشتر کشورهای عضو OECD عقب مانده است. بیش از 6 میلیون نفر تحصیلات عالی دارند و از هر 10 جوان 3 نفر فارغ التحصیل دانشگاه هستند. میزان اشتغال فارغ التحصیلان آموزش عالی برای مردان مذکر 22٪ بیشتر از زن در همان سطح تحصیلات است. میزان اشتغال فارغ التحصیلان آموزش عالی در مقایسه با افراد دارای سطح تحصیلات پایین در کشور بیش از 50 درصد متفاوت است. بیش از 31 میلیون نفر در کشور نیروی کار را تشکیل می دهند. اشتغال در بخش صنعت 26.91٪ را نشان می دهد در حالیکه در بخش خدمات 54.34٪ و صنعت 1875٪ در کل کشور استخدام می شود.
قدرت خرید
در ترکیه ، تولید ناخالص داخلی سرانه از سال 2009 رو به افزایش بوده و در سال 2017 به تقریبا 26،518،853 دلار PPP رسیده است. درآمد سالانه خانوار ترکیه در دسامبر 2017 به 3،604.107 دلار در دسامبر سال 2017 رسیده است ، در مقایسه با ارزش قبلی 3،827.857 دلار در دسامبر 2016. درآمد سالانه خانوار ترکیه در هر درآمد اطلاعات سرانه سالانه به روز می شود ، از دسامبر 2007 تا دسامبر 2017 ، با میانگین ارزش 3،747.172 دلار در دسترس است. در ترکیه میانگین درآمد سالانه یکبار مصرف خالص تنظیم شده خانوار 21577 TRY (تقریبا 3،467 دلار) پایین تر از میانگین OECD از 30563 دلار در سال است. متوسط ​​حقوق یک شخص ترک در سال تقریبا 6336 یورو قبل از مالیات ، در پشت کشورهای اروپای شرقی مانند مجارستان ، کرواسی ، اسلوونی و لهستان است. پس از بروز بحران ارزی در سال 2018 ، مودی پیش بینی می کند که رشد اقتصادی ترکیه از نظر قدرت خرید در سال 2019 از 3.9 درصد در سال 2018 به 0.4 درصد برسد. برابری قدرت خرید ترکیه برای هر تولید ناخالص داخلی سرانه شاخص سرانه برای سال 2017 65 امتیاز بود. این ارزش در کشورهای اروپایی به طور متوسط ​​100 امتیاز دارد و نشان می دهد که ترکیه در پشت سر آنها قرار دارد. با این حال ، هنوز نابرابری درآمدی وجود دارد: درآمد ثروتمندترین کوینتیل 7.5 برابر بیشتر از درآمد فقیرترین کوینتیل برای ترکیه است.

شاخص جینی در ترکیه در 41.99 در سال 2016 گزارش شده است ، طبق مجموعه بانکهای جهانی شاخص های توسعه ، تهیه شده از منابع رسمی شناخته شده. براساس شاخص Gender Gap Index (2015) از مجمع جهانی اقتصاد ، ترکیه 130 کشور از 145 کشور جهان است. به عبارت دیگر ، ترکیه که هفدهمین اقتصاد بزرگ جهان است ، از نظر برابری جنسیتی ، پانزدهمین کشور آخر است. مانند بسیاری از جنبه های دیگر نابرابری جنسیتی در زندگی همچنان در بازار کار ادامه دارد. میزان مشارکت نیروی کار زنان 30٪ و 70٪ برای آقایان است (آمار آمار کار ترکیه 2015). نرخ بیکاری مردان 7/9 درصد و برای زنان 13 درصد است.

رفتار مصرف کننده
از نظر فرهنگی ، ویژگیهای جمعیت شناختی مصرف کنندگان ترکیه از نظر سن و جنبه فرهنگی متفاوت از ویژگی های مصرف کنندگان اروپایی و غربی است. بیشتر مصرف کنندگان ترکیه معتقدند که مراقبت از خود و پیروی از آخرین روند از اهمیت برخوردار است. بنابراین ، در حالی که تقاضا برای جراحی زیبایی در بین افراد میانسال افزایش می یابد ، همچنین علاقه به استفاده از رسانه های اجتماعی روی عادت مصرف کننده افزایش می یابد. علاوه بر این ، در ترکیه سنت خرید کالاهای لوکس و الکترونیک وجود دارد که باعث افزایش استفاده از کارتهای اعتباری برای خرید محصولات می شود. با توجه به تقسیم مصرف کننده با توجه به سن ، به نظر می رسد که مصرف کننده پروفایل سن ، وقت بیشتری را در رایانه ها می گذراند و به طور فزاینده ای به خرید آنلاین اسباب بازی می رود. در بین مصرف کنندگان نوجوان ، اینترنت جایگزین فعالیت های اوقات فراغت سنتی است. جوانان و بزرگسالان میانه تمایل به مصرف قرص و ارزش برندهای خودروی خود را دارند. اواسط و اواخر افراد از روشهای ارتباطی سنتی استفاده می کنند ، بنابراین افزایش تقاضا برای استفاده آسانتر از تلفن های همراه را افزایش می دهد. با این حال ، پس از افزایش تورم و نرخ بیکاری ، اعتماد مصرف کننده ترکیه از اکتبر سال 2017 رو به وخامت است.

طبق بررسی ها ، درک قیمت از مصرف کنندگان و درک ارزش آنها از ویژگی های محصولات بر رضایت مشتری تأثیر دارد. علاوه بر این ، کیفیت خدمات یک شرط لازم اما کافی برای وفاداری مشتری در ترکیه نیست.

عدم اطمینان سیاسی و اقتصادی اخیر رشد درآمد یکبار مصرف و همچنین هزینه های مصرف کننده را كاهش داده است كه بین سال های 2015 و 2016 كاهش یافته است. با این وجود ، انتظار می رود جمعیت جوان و پویا كشور با كمك دسترسی بیشتر به اعتبار مصرف كننده ، اقتصاد را در سالهای آینده تقویت كند. نگرانی های امنیتی و عادت های سنتی هنوز هم بسیاری از مصرف کنندگان را از مکان های خرید پر رفت و آمد دور می کند اما باعث افزایش خرید آنلاین می شود. با توجه به حمل و نقل ، اتومبیل ها رایج ترین وسیله حمل و نقل ، توسعه سایر روش های حمل و نقل مانند مترو ، dolmuş ، "متروبوس" و اتوبوس ها در شهرهای بزرگ مانند استانبول ، آنکارا و ازمیر رایج است. استفاده از سیستم عامل های همکاری و فناوری مانند Uber و Bitaksi به دلایل امنیتی در حال کاهش است اما دولت طرفدار استفاده از وسایل نقلیه مشترک است. با این حال ، افزایش قیمت برق ، گاز و فرآورده های روزانه فشار را بر بودجه خانوار وارد می کند و عادت مصرف کنندگان ترکیه را تغییر می دهد.

مشخصات مصرف کننده
جمعیت شیلی پیر می شود اما نسبتاً جوان است. میانگین سنی 34.8 سال است و جمعیت با 34٪ 0.75٪ با 34٪ جمعیت زیر 24 سال و 22.4٪ بالای 55 سال در حال رشد است. به طور متوسط ​​خانوارها از 2 نفر تشکیل شده اند ، وسعت خانوار در سالهای اخیر در حال کاهش خالص است. خانواده های یک نفره رواج بیشتری پیدا می کنند. با توجه به نسبت جنسیت ، برای هر 100 زن در شیلی 97 مرد وجود دارد. جمعیت شیلی با 87.6٪ در مناطق شهری و 90٪ در وسط کشور در حوالی پایتخت سانتیاگو و شمال واقع شده است. جنوب کشور بسیار کم جمعیت است. شهرهای اصلی سانتیاگو ، والپارایزو و کنسپسیون هستند. سطح تحصیلات در شیلی در کشورهای OECD با 65٪ بزرگسالان 25 تا 64 ساله دارای دوره متوسطه و 1.3٪ دارای تحصیلات دانشگاهی از پایین ترین سطح است. حدود 57٪ از نیروی کار در بخش خصوصی کار می کنند ، 35/21٪ افراد خود اشتغالی ، 12.2٪ در بخش دولتی کار می کنند ، 4.5٪ به عنوان کارفرمایان ، 3.54٪ به عنوان کارمندان خدماتی و 1.2٪ بی کار می شوند.
قدرت خرید
تولید ناخالص داخلی سرانه PPP در شیلی تقریباً 9،990،000 پزوی شیلی (15346 دلار) است. متوسط ​​حقوق هر کارگر تمام وقت در سال 12 094 616 پزو است. از آنجا که تورم سریعتر از رشد دستمزدها در پایان سال افزایش یافته است قدرت خرید در سال 2018 کاهش یافته است. مصرف خانوار در سال 2018 به دلیل تورم و تنگ بازار کار کاهش یافته است: در سه ماهه اول سال 2018 با 4.71٪ کاهش ، سپس با 3.2٪ افزایش و در نهایت شروع به کاهش -0.27٪ کرد. شاخص جینی در مورد نابرابری درآمدی بالا است اما چندین سال رو به کاهش است. شیلی یکی از بالاترین شکاف جنسیتی در OECD را دارد و این شکاف برای تجارت های ماهر حتی بیشتر است.
رفتار مصرف کننده
مصرف شیلی دیگر برای تأمین نیازها نیست بلکه بیانگر یک وضعیت اجتماعی خاص است. رشد این کشور باعث شده تا مصرف کنندگان بتوانند محصولات با کیفیت بهتری داشته باشند. قیمت عامل اصلی در تصمیم گیری های خرید است اما سایر عوامل تعیین کننده کیفیت ، دوام ، فناوری ، خدمات به مشتری ، تجربه مشتری و در دسترس بودن هستند. در ژوئیه سال 2018 ، اعتماد مصرف کننده به محصولات کاهش یافت. خریدها در فروشگاههای آجر و ملات بلکه بصورت آنلاین انجام می شود. اغلب ، مصرف کنندگان پیش از خریدن آن در فروشگاه ، محصولات را در اینترنت مشاهده می کنند. سیستم عامل های تجارت الکترونیکی در حال رشد هستند و فروش آنلاین در سال 2017 به 3 میلیارد دلار رسیده است. مصرف کنندگان معمولاً برای مارک های بین المللی باز هستند اما ممکن است مارک های محلی را برای محصولات خاصی (مانند شراب) ترجیح دهند. معمولاً شیلیایی ها به برندهای بسیار وفادار نیستند که 67٪ از آنها استقلال خود را ابراز دارند. دسترسی به شبکه های اجتماعی در کشور رو به رشد است اما بیشتر برای اهداف سرگرمی. با این حال ، برخی از مصرف کنندگان وقتی می خواهند اطلاعات مربوط به محصول را تهیه کنند ، از پروفایل مارک مشاوره می کنند. شیلی ها به طور کلی نسبت به محافظت از اطلاعات شخصی در مقامات اطمینان کافی دارند.
احترام به محیط زیست در تصمیمات مربوط به مصرف اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. در آمریکای لاتین ، شیلی بیشترین آگاهی راجع به مسائل زیست محیطی به حساب می آید. مصرف کنندگان توجه بیشتری به برچسب های روی کالاهایی که مصرف می کنند ، دارند. بازار دست دوم از طریق بازارها یا فروشگاه های پررونق توسعه یافته است. سکوهای همکاری در شیلی مانند Airbnb و Uber در حال توسعه هستند اما عمدتا در شهرهای بزرگ وجود دارد.